ปีใหม่ห้ามพูดคำว่า“ไม่”

ปีใหม่ห้ามพูดคำว่า "ไม่"

              ในครอบครัวไทยที่มีปู่ย่าตายายอยู่ด้วยกันกับลูก ๆ หลาน ๆ มักจะเตือนไม่ให้พูดคำหยาบคาย หรือคำที่ไม่เป็นมงคล เช่น ฉิบหาย และอีกหลายต่อหลายคำที่ห้ามพูด ในสังคมจีนก็เช่นกัน ดูได้จากเรื่องนี้

               มีคุณย่าท่านหนึ่ง เวลาพูดจาอะไรมักจะระมัดระวังตัวมาก แต่ไหนแต่ไรมาจะไม่พูดคำที่ต้องห้ามเด็ดขาด ยกตัวอย่างเช่น ช่วงวันเทศกาลต่าง ๆ จะไม่พูดคำว่า“ไม่” เพราะถือว่าเป็นคำที่ไม่เป็นศิริมงคล

               มีช่วงตรุษจีนอยู่ปีหนึ่ง ทุกคนในบ้านนั่งล้อมวงกินข้าวอยู่ด้วยกัน คุณย่ากินเสร็จแล้วชามนึง หลานสาวจึงถามคุณย่าว่า

หลานสาว              :   คุณย่าคะ กินอีกชามนึงดีไหมคะ?

คุณย่า                    :   ดี ดีจ๊ะ

                หลานสาวรีบตักข้าว 1ชามให้คุณย่า คุณย่าจึงกินข้าวอีกชามนึง คุณย่ากินเสร็จแล้ว หลานสาวถามต่ออีกว่า

หลานสาว              :   คุณย่าคะ จะกินอีกชามไหม?

                คุณย่าจึงนึกได้ว่าช่วงตรุษจีนไม่ควรพูดคำว่า “ไม่”ดังนั้นจึงพูดว่า

คุณย่า                    : ก็ได้จ๊ะ เอามากินชามนึง

                ก็เพราะแบบนี้ทำให้คุณย่ากินข้าวติดต่อกันถึง 5 ชาม อิ่มแน่นท้องมากก...จนไม่สามารถจะกินได้อีกแล้วแม้แต่คำเดียว แต่ว่าหลานสาวตัวน้อยที่ยังไม่ประสีประสา (คำว่า“ไม่”ของคุณย่า)ยังถามคุณย่าอีกว่า

คุณย่า                    :   คุณย่าคะ จะเอาอีกชามนึงไหมคะ

                คุณย่ารีบส่ายหัวทันทีพร้อมกับพูดว่า

คุณย่า                    :   “ไม่” “ไม่” ไม่กินอีกแล้ว ถ้าขืนกินอีกย่าต้องติดคอตายแน่ ๆ

 ก็เป็นความเชื่อของคนจีน ที่จะไม่พูดคำที่ไม่เป็นศิริมงคล ในช่วงเทศกาลต่าง ๆ ก็มักจะพูดแต่คำที่แสดงถึงความโชคดี เป็นมงคล รวมถึงอาหาร ผักผลไม้ ก็ต้องเป็นคำที่มีความหมายดีงามด้วยเช่นกัน  เช่น กินปลา หมายถึงมีเงินทองและสิ่งของมากมายใช้ไม่หมด กินส้ม หมายถึงโชคดีเป็นศิริมงคล เป็นต้น

过年时不说“不”字

      有一个老奶奶, 说话很注意, 从来不说有忌讳的话, 比如节日的时候就不说“不” 这个字, 因为她觉得过节的时候说“不”字不吉利。

有一年春节, 一家人坐在一起吃饭, 老奶奶吃完了一碗, 她的孙子问:“奶奶, 您再吃一碗好吗?”  

老奶奶回答:“好,好。”

          孙子立刻给她盛一碗饭, 老奶奶又吃了。

             奶奶吃完了, 孙女又问:“奶奶, 您再吃一碗?”

      老奶奶想到过节的时候不能说“不”, 于是说:“好吧,再吃一碗。” 就这样老奶奶一连吃了五碗, 已经撑得一口也不能再吃了。可是不懂事的孙子还在问奶奶:“奶奶, 您是不是再来一碗?”  

          老奶奶连忙摇头说:“ 不,不,不能再吃了,再吃我就撑死了。”

Translated: Zab Chinese Story

Source: Gao Xiao De Gu Shi

ขากางเกงหายไปไหน?

ขากางเกงหายไปไหน?

 

            มีครอบครัวหนึ่ง สามีกำลังเตรียมตัวจะไปแสดงปาฐกถาที่งานประชุมแห่งหนึ่งซึ่งสำคัญมาก เพื่อสิ่งนี้แล้ว ภรรยาจึงซื้อสูทใหม่เอี่ยมอ่องให้กับสามีหนึ่งชุด ถึงเวลาอาหารค่ำของครอบครัวที่สุขสันต์นี้ ภรรยาจึงถามว่า

ภรรยา   :  สูทตัวใหม่นี่OKไหม ใส่พอดีตัวไหม?

สามี      :  เสื้อดี ไม่มีปัญหา แต่กางเกงยาวเกินไปซัก 2 ซ.ม. ได้มั้ง แต่ก็ไม่เป็นไร ยังใส่ได้อยู่

            ตอนกลางคืน สามีนอนหลับปุ๋ยไปนานแล้ว แต่แม่ของสามีกลับนอนไม่หลับ กำลังครุ่นคิดถึงการแสดงปาฐกถาอันสำคัญมากของลูกชายอยู่

แม่สามี  :  ขาสูทกางเกงยาวออกอย่างนี้จะใช้ได้เหรอ ถึงยังไงคนแก่อย่างเราก็นอนไม่หลับอยู่แล้ว

เมื่อแม่สามีคิดได้เช่นนี้ จึงลุกขึ้นจากเตียง เอากรรไกรมาตัดขากางเกงสูทออก 2 ซ.ม. แล้วเย็บอย่างดีรีดจนเรียบ หลังจากนั้นก็เข้านอนอย่างสบายใจ เมื่อเวลาเดินมาถึงตี 5 ครึ่ง ถึงคราวที่ภรรยาตื่นนอน ก็นึกถึงเรื่องกางเกงชุดสูทขึ้นมาได้ และยังพอมีเวลาอยู่ จึงหยิบกางเกงมาตัดขาออก 2 ซ.ม. (แล้วก็เหมือนแม่สามี) เย็บเสียดิบดีรีดจนกลีบโง้ง หลังจากนั้นก็ไปทำอาหารเช้า ชั่วประเดี๋ยวเดียว ลูกสาวก็ตื่นขึ้น (คุณผู้อ่านคงนึกออกใช่ไหม? ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่ออีก) เห็นว่าแม่ยังทำอาหารเช้าไม่เสร็จ จึงนึกถึงขากางเกงของพ่อขึ้นมาได้ คิดในใจว่าอยากจะทำอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ตอบแทนพ่อบ้าง จึงเอาขากางเกงสูทมาตัดออก(อีก) 2 ซ.ม. เย็บอย่างสวย รีดอย่างงาม...(งามพระทัยพะย่ะคะ)

เรื่องก็เป็นแบบนี้ กางเกงตัวนึงที่ยาวเกินแค่ 2 ซ.ม.แต่ถูกพวกเธอเธอทั้ง 3 คน ค่อย ๆ ตัดออกถึง 3 ครั้งด้วยกัน เมื่อสามีเตรียมการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ถึงตอนใส่เสื้อผ้าชุดสูท (ซึ่งถูกตัดขาออกไปหลายครั้งมาก) ก็พบว่ากางเกงตัวนี้สั้นมากกจนไม่สามารถจะใส่ได้เลย

  คำถาม ขากางเกงสูทตัวนี้ถูกตัดออกไปทั้งหมดกี่ซ.ม.? ล้อเล่นไม่ใช่

 นี่เป็นตัวอย่างของการหวังดี ที่ขาดการติดต่อสื่อสารซึ่งกันและกัน จนทำให้เกิดปัญหา

วิธีแก้ก็ควรที่จะพูดคุยกันให้มากขึ้น หรือว่าใช้Post-it เขียนแปะไว้ก็น่าจะได้ ความหวังดีก็จะได้ไม่เป็นหมัน

裤腿是在哪里的?

 

                有一个家庭, 丈夫要在一个重要会议上演讲, 为此, 妻子专门为他买了一身西服。晚饭时, 妻子问西服是否合身, 丈夫说上衣很好, 就是裤子长了两公分, 倒是能穿, 影响不大。

          晚上, 丈夫早早就睡了。可他的母亲却睡不着, 一直在琢磨着儿子这么重要的演讲, 西裤长了怎么能行, 反正人老了也睡不着, 就下床, 把西服的裤腿剪掉两公分, 缝好烫平, 然后安心地入睡了。到了早上五点半, 妻子睡醒了, 想起丈夫西裤的事, 觉得时间还来得及, 便拿来裤子剪掉两公分, 缝好烫平, 然后去做早餐了。一会儿, 女儿也起床了, 看妈妈的早餐还没有做好, 就想起爸爸西裤的事情, 心想自己也能为爸爸做点事情了, 便拿来西裤, 剪短两公分, 缝好烫平……

           就这样, 一条只长了两公分的裤子, 被她们三人连续剪短了三次。等这位丈夫做好了所有的准备, 再来换衣裤时, 却发现这条裤子已经短得不能再穿了。   

Translated: Zab Chinese Story

Source: Gao Xiao De Gu Shi